Diabetes Voeten met Brandende of prikkelende neuropathische pijn

0
805

Neuropathische of zenuwpijn bij diabetes maakt het leven er niet makkelijker op! Diabetes geeft vaak veel pijn, pijn aan de voeten, branderig, prikkeldraad, allemaal heel onplezierig. Gelukkig is daar een behandelprotocol voor ontwikkeld dat is inmiddels gevolgd door vele honderden patiënten met goed resultaat. Diabetes pijn kan in Nederland sinds 2012 natuurlijk en zonder bijwerkingen behandeld worden!

Dat protocol is gebaseerd op de natuurlijke en lichaamseigen stof palmitoylethanolamide (PEA), dat pijnstillend en ontstekingsremmend werkt. Door artsen en patiënten wordt vaak de voorkeur gegeven aan de speciaal voor het zenuwstelsel ontwikkelde PeaPlex, een preparaat waarvan de producent aangeeft dat het meer en beter is dan PEA capsules alleen.

Voor pijnstilling en ontstekingsremming verkiezen de meeste patiënten:

  • de in Nederland geproduceerde PEA-capsules van Russell
  • de in Italië geproduceerde PEA-tabletten van Epitech

De visie van Dr Andries Frederik Soer, (1877-1933) is vastgelegd in 3 boeken die bekend stonden onder de naam ‘Moderne aphorismen uit de interne kliniek.’ Eerste bundel, tweede en derde bundel.

Hier enkele gedachten aangaande diabetes uit de derde bundel.

Soer wees erop dat niet alleen pijn in de voeten kon optreden bij suikerziekte, maar ook pijn in de lendenen:

Van belang is, dat pancreas-lijden dikwijls voortdurende lendenpijn veroorzaakt. Zo kan hardnekkige, intensieve lendenpijn nopen tot onderzoek der pancreasfermenten’

Diabetes behandeling

‘De diabetes-behandeling ontaarde niet in een glucose-jacht. “He died without sugar” schrijven de Amerikanen. Van deze vier woorden zijn de eerste twee veruit de belangrijkste. Diabetici met acidosis neigen tot zwellen. Te onthouden is het feit dat er beschreven is een zwelling van gezicht en keel telkens na sacharine-gebruik. De suikerspiegel van het bloed stijgt zodra voedsel in de maag komt. Dit kan niet door opname komen, daarvoor gaat het te vlug. Nog merkwaardiger is, dat het ook bij schijnvoedering (Pa w l o w) plaats vindt. Ook bij voeding per sonde ziet men hetzelfde gebeuren. Men spreekt hier van een bloedsuiker-reflex.
Diabetes en chronische nephritis hebben vele dingen gemeen. Polyurie, dorst, kuitkrampen, versterkte 2de aorta-toon, hart- en vaatveranderingen, vrije ochtendurine, neiging tot mors subita, bloeddrukverhooging. Diabetici plegen slecht te slapen. Soms kan geweldige haaruitval bij diabetes voorkomen. Correcte diabetesbehandeling in de algemene praktijk is haast onmogelijk. Vasten en hongerlijden veroorzaken acetonurie. Vandaar dat operatiepatiënten wel eens ten onrechte voor diabetici zijn gehouden. Een uitstel van operatie hindert een breuklijder niet, een appendicitis-patiënt wel. Daarom onderzoekt men de urine van de operatiepatiënten direct na opname. Moeheid, anorrhexie en obstipatie bereiden ons voor op operatiepatiënten het coma. Als zich hierbij voegen hevig braken en dito buikpijnen, nadert het ileusbeeld. Op grond dezer symptomen is wel eens laparotomie verricht, vooral bij jonge diabetici. Achteraf is de verwondering hierover gemakkelijk, ofschoon misplaatst. Thyreoïd-medicatie bij myxoedeem was genialer dan insuline-toepassing bij diabetes. Bij de laatste was de weg in gedachten al lange jaren gebaand.

Insuline

De geboorte van insuline is meer een technische overwinning. De accoucheurs zijn Banting, Best en MacLeod uit Toronto. Men mag nu en dan een diabetes zoo innocent noemen als men wil, deze vleierij behoort op te houden bij hyperglycaemie. Insuline is een behoedzaam te hanteren stof uit een geleend alvleesklier. Wie het geleende niet terug kan geven, blijft in gebreke. Eigenlijk is een diabeticus gelukkiger als hij niet leent. Hij doet het dan ook slechts als hij in uitersten nood verkeert. De opotherapie kent geen einde. Daarom zal deze steeds een zwak hulpmiddel blijven. Pepsine inactiveert insuline, zodat het oraal toegediend, nutteloos is. Het is te hopen dat insuline niet gevaarlijker blijkt dan diabetes. Bij renale diabetes, waar de bloedspiegel al laag is, blijft men met insuline op zijn hoede. Konijnen verdragen zonder stoornis zeer grote hoeveelheden insuline, tegelijk met koolhydraten toegediend. Wellicht kan den mens eveneens zijn dag quantum in één injectie worden toegediend tegelijk met veel koolhydraatvoeding. Dit zou het herhaalde inspuiten met zijn grote praktische bezwaren kunnen opheffen. Glucose is het geneesmiddel bij insuline-ziekte. Als er haast is spuit men adrenaline in. Adrenaline verhoogt den bloedsuikérspiegel direct. In normale urine is steeds zowel een spoor suiker als een dito eiwit aanwezig. Worden onze reacties al te scherp dan heeft iedereen glucosurie en albuminurie.

Alvleesklier

De aanwezigheid van een normale hoeveelheid diastatisch ferment in de ontlasting wil nog niet zeggen dat de alvleesklier gezond is. Het bewijst alleen dat de ductus pancreatis ( een kanaal in de alvleesklier ) doorgankelijk is. Bij flinke pancreatitis kan het ferment nog normaal aanwezig zijn. Het ontbreken van het ferment is van veel grotere waarde. Van belang is, dat pancreas-lijden dikwijls voortdurende lendenpijn veroorzaakt. Zo kan hardnekkige, intensieve lendenpijn aansporen tot onderzoek der pancreasfermenten. Met amylacea gelukt het niet bij gezonden een alimentaire glucosurie op te wekken. Slechts bij uitgehongerden, zoals zwervers, ziet men dit de eerste dagen na ruime voedseltoediening. Men spreekt in deze gevallen van vagabonden-diabetes. De reactie van Cammidge heeft over ‘t algemeen weinig waardering gevonden. Zij berust op een toename van de dextrine-achtige stof in de urine. Een positieve reactie zou bewijzen dat ziek pancreasweefsel aanwezig is. Bij de gevorderde galsteenziekte is zij in de regel positief.
Dit stemt overeen met de vele zieke pancreas-klieren bij deze ziekte. Is het pancreas grotendeels verwoest, dan is de reactie negatief. Galsteenlijden met een negatieve reactie van Cammidge zou een ongerept pancreas betekenen. Dus een negatieve Cammidge wil zeggen nagenoeg verwoest of ongeschonden pancreas. Geeft men een gezonde een grote hoeveelheid rietsuiker ineens oraal, dan treedt ook dextrinurie op. De reactie verdwijnt bij hongertoestand. Daarom kan zij toch negatief zijn bij ziek pancreas, als de patiënt veel te weinig eet. Er zijn clinici die de reactie verguizen, andere die haar prijzen.

Insuline een belangrijke aanwinst

Eentonige geluiden zijn wij niet gewend in de interne kliniek. Merkwaardig weinig hoort men over de z. g. diabetes decipiens. Sterke glucosurie bij normaal urinequantum is stellig zeldzaam. Het is zeer waarschijnlijk dat er diabetesgevallen voorkomen, die spontaan genezen. Elke infectieziekte kan theoretisch als naziekte paricreasbeschadiging tot stand brengen. Waarom zou deze niet van voorbijgaande aard kunnen zijn. Familie-huwelijken zullen vermoedelijk aan de grote frequentie van diabetes onder de Israëlieten niet vreemd zijn. Een geërfde pancreas-minderwaardigheid zou in dezen veel verklaren. Vroeger was een comateuze diabeticus een verloren iemand. Sinds het gebruik van insuline is dit niet steeds meer het geval. Al geneest insuline den diabetes niet, het kan soms het coma genezen. Dit betekent voor de patiënt wellicht nog een reeks van levensjaren. Diabetes is erg, maar het coma is erger.
 Daarom is insuline een belangrijke aanwinst.
 Men aarzelde niet bij dreigend uitziende hypoglycaemie. Desnoods deponeerde men glucose-oplossing per sonde in de maag. Bij een tuberculeuze diabeticus kan men koorts verwachten na de insuline-injecties. Het lijkt verstandig, de insuline niet ’s avonds in te spuiten. Men behoeft dan geen nachtelijke hypoglycaemie te vrezen. Bij dreigende toestand vervalt deze overweging uit den aard der zaak. Zij vervalt tevens wanneer men zijn preparaat door en door kent en sterke hypoglycaemie niet te vrezen is.

Bijwerkingen en coma diabeticum

Merkwaardig is de retrograde amnesie ( geheugenverlies ) van de patiënten voor hypo- glycaemische verschijnselen. Niet altijd worden de insuline-injecties goed verdragen. Hinderlijke netelroos en andere huidafwijkingen kunnen leiden tot staken van de kuur. Er schijnt in deze kuur zich een overgevoelige huid langzaam te kunnen ontwikkelen.
 Er bestaan blijkbaar patiënten die zich in hun te hoog bloedsuikergehalte hebben ingeleefd.
Nadert de bloedspiegel door insuline den norm, dan voelen zij zich minder goed.
 Voor dit soort patiënten is insuline niet direct een voordeel. Het is niet algemeen bekend dat de acute pancreatitis pijnloos kan verlopen. Dit maakt de diagnose van deze aandoening nog subtieler. Bij coma diabeticum is het bloed dik, weinig vloeibaar. Nog meerdere verschijnselen als ingevallen gelaat, lage oogboldruk, wijzen op snel vochtverlies. Dit snelle vochtverlies wijt men aan de grote ademhaling, waardoor er een grotere luchtwisseling in de longen is. De vetnecrose moet men wel verklaren door lymphogene verspreiding van fermenthoudende pancreascellen. Sterke speekselvloed, door de patiënten hartwater genoemd, kan een pancreatitis-verschijnsel zijn.

Diabetes herkennen

Glucosurie bij laag bloedsuikergehalte kan ook een echte, zelfs ernstige diabetes zijn. Wanneer men een panaritium bij herhaling incideert zonder pus te vinden, denk dan aan diabetes. Voor jeugdige individuen kan een spoedige herkenning en behandeling van diabetes levensreddend zijn. Verwaarlozing of miskenning voert bijna onvermijdelijk tot een fataal einde. Hoogstens 1 à 2 jaren kan koolhydraatbeperking de glucosurie bij hen gunstig beïnvloeden. Wordt deze termijn overschreden zonder behandeling, dan is verergering onvermijdelijk. Binnen het jaar pleegt de ziekte dan snel in den zware vorm over te gaan.

Volksmiddelen

Als volksmiddel tegen diabetes geldt het polygonum aviculare of varkensgras. Ernstige onderzoekers hebben er nooit enige nuttige werking van gezien. Vóór dat het gold als middel tegen diabetes werd het aangeprezen tegen de longtuberculose.
 Men pleegt het bij volksmiddelen niet zoo nauw te nemen met den aard der ziekte.

Gebrek aan kennis

Er gaan stemmen op, die den diabetes willen beschouwen in het licht der avitaminose.
 Het betrekkelijk weinige positieve in ons weten omtrent diabetes zou ons even kunnen doen luisteren.
Vermoedelijk zal de behandeling volgens Allen op den duur gedoemd zijn te verdwijnen. 
Bij weinig ziekten worden zo talloze namen genoemd als bij de suikerziekte.
Het scheen een ogenblik, dat na de vetbeperking, de rijkelijke vettoevoer volgens Petrèn, een toekomst had.
 Waar Petrèn echter zelf prognostisch somber blijft, geeft dit te denken. Zou het idee van vitaminen-gebrek inderdaad wel zo vreemd zijn. Herstellen zich de diabetici in déconfiture na dieetregeling niet snel als verlamde rijstvogeltjes door katjang idjoe. Waarom kan de functie van pancreas en andere endocrine klieren niet lijden onder avitaminose. Men zou niet zo diep behoeven te graven als er niet nog zoveel duisternis was in de diabetestherapie. Van deze duisternis getuigt ook de toepassing van bestraling en bloedtransfusie bij diabetes. Het is een drang om veel te doen zonder uitkomst, wijzende op klinische gebrekkigheid. Voor de algemene practicus is een juiste diabetestherapie een zwaar kruis.’

DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER